» امروز

منوي كاربري

اينجا محل رويش گل سرخ است، اينجا محلي است براي فرياد زدن از زمانه و روزگاري كه ميگذرد، گل سرخ بارها شكسته و چيده و روييده است ، آنچه مانده عطر و بويي است از يك قلب سرخ و دلي سرشار از عشق....

--------------------------------------

پيغام مدير : ورود شما را به اين وبلاگ خوش آمد عرض مي كنم . اميدوارم مطالب اين وبلاگ مورد استفاده ي شما قرار گيرد . نقطه نظرات خود را براي بهبود وبلاگ مطرح نماييد .

متشكرم

يا حق

صفحات وبلاگ

لوگوي دوستان

نظرسنجي

خبرنامه

لينك دوستان

ساعت و تاريخ

منوي اصلي

نويسندگان

موضوعات

آرشيو

جستجوگر

پيوندهاي روزانه

آمار وبلاگ

حيدر بابای سلام

3:55 AM - یکشنبه، 23 تیر هزار و سیصد و هشتاد و هفت

ناز ایله میسن!

چوخلار انجیکدی کی سن اونلارا ناز ایله میسن

من ده اینجیک کی منیم نازیمی آز ایله میسن

ائتمیسن نازی بو ویرانه کونولده سلطان

ائوین آباد اولا درویشه نیاز ایله میسن

هر باخیشدا چالیبان کیپریگی مضراب کیمی

بیر قولاق وئر بو سینیق قلبی نه ساز ایله میسن؟

http://www.shahreiar.org/

(نظر بدهید.)

نویسنده: سيروس نقی زاده] [موضوع: ادبيات] [لینک ثابت] ادامه مطلب

12:06 AM - چهارشنبه، 19 تیر هزار و سیصد و هشتاد و هفت

خان ننه

خان ننه، هایاندا قالدین

بئله باشیوا دولانیم

نئجه من سنی ایتیردیم!

دا سنین تایین تاپیلماز

سن أولن گون، عمه گلدی

منی گتدی آیری کنده

من اوشاق، نه انلیایدیم ؟

باشیمی قاتیب اوشاقلار

نئچه گون من اوردا قالدیم.

قاییدیب گلنده، باخدیم

یئریوی ییغیشدیریبلار

نه أوزون و نه یئرون وار

«هانی خان ننه‌م؟» سوروشدوم

http://www.shahreiar.org/

(نظر بدهید.)

نویسنده: سيروس نقی زاده] [موضوع: ادبيات] [لینک ثابت] ادامه مطلب

12:04 AM - چهارشنبه، 19 تیر هزار و سیصد و هشتاد و هفت

اولدوز ساياراق گؤزله ميشم هر گئجه ياری
گئج گلمه ده دير يار, يئنه اولموش گئجه ياری

گؤزلر آسيلی, يوخ نه قارالتی, نه ده بير سس
باتميش قولاغيم گؤر نه دوشورمکده دی داری

بايقوش آييغام سؤيله يه رک گاهدان اييلده ر
گاهدان اونو دا يئل دئيه لای لای, هوش آپاری

ياتميش هامی, بير آللاه اوياقدير داها بير من
مندن آشاغی کيمسه يوخ, اوندان دا يوخاری

قورخوم بودو يار گلمه يه, بيردن ياريلا صوبح
باغريم ياريلار, صوبحوم آچيلما! سنی تاری

دان اولدوزو ايسته ر چيخا, گؤز يالواری چيخما
او چيخماسا دا اولدوزومون يوخدو چيخاری

گلمه ز, تانيرام بختيمی, ايندی آغارار صوبح
قاش بؤيله آغارديقجا, داها باش دا آغاری

عئشق’ين کی قراريندا وفا اولماياجاقميش
بيلمه م کی طبيعت نييه قويموش بو قراری

سانکی خوروزون سون بانی خنجردی سوخولدو
سينه مده اوره ک وارسا کسيب قيردی داماری

ريشخندله قيرجاندی سحر سؤيله دی: دورما
جان قورخوسو وار عئشقين, اوتوزدون بو قوماری

اولدوم قارا گون آيريلالی او ساری تئلدن
بونجا قارا گونلردی ائده ن رنگيمی ساری

گؤز ياشلاری هر يئردن آخارسا منی توشلار
دريايا باخار, بللیدی چايلارين آخاری

از بس منی ياپراق کيمی هيجرانلا سارالديب
باخسان اوزونه سانکی قيزيل گولدو, قيزاری

مئحراب-ي شفقده اؤزومو سجده ده گؤردوم
قان ايچره غميم يوخ, اوزوم اولسون سنه ساری

عئشقی واريدی شهرييار’ين گوللو چيچکلی
افسوس قارا يئل اسدی, خزان اولدو باهاری

(نظر بدهید.)

نویسنده: سيروس نقی زاده] [موضوع: ادبيات] [لینک ثابت]

11:57 PM - سه شنبه، 18 تیر هزار و سیصد و هشتاد و هفت

همیشه تنها

سرود سبز شقایق همیشه بر پا بود
شبی که نغمهء دریا ، ترنّم ما بود
میان سینهء مردم ترانه ای زیبا
به رنگ بال کبوتر ، به رنگ رویا بود
زلال آبی چشمت در این شب مهتاب
مثال پنجره ای رو به سوی دریا بود
کنار این همه آهن، میان این همه دود
درون سینهء گلها ، ترانه پیدا بود
شکوه آبی دریا در این غروب خزان
برای هستی دلها ، امید فردا بود
بخوان ترانهء عشقی مثال شب پره ها
برای خاطر او که ، همیشه تنها بود
برای از تو سرودن سبد سبد احساس
میان چشم و دل و دفترم هویدا بود

(نظر بدهید.)

نویسنده: سيروس نقی زاده] [موضوع: ادبيات] [لینک ثابت]

11:49 PM - سه شنبه، 18 تیر هزار و سیصد و هشتاد و هفت

کافر نان

ما از این دینداری صوفی پریشان گشته ایم
زیر تیغ بی وفایی مهد حرمان گشته ایم
گرچه دین حق پرستان باعث آزادی است
ما اسیر دست این منبر پرستان گشته ایم
کو در این سیلاب ظلمت حرفی از داد و وداد ؟!
زیر پای خرقه پوشان خک بی جان گشته ایم
لب به دندانش بدوزد هر که دارد حرف حق !
ما در این نامردمی از دین و ایمان گشته ایم
زهد خالی آدمی را سوی نسیان می برد
ما از این ظاهر پرستی رو به ویران گشته ایم
پوچی ما خود نشان از کفر نا محدود ماست
همچو سگ از بهر نانی ،کافر نان گشته ایم
کاخ مرمر گون نخیزد از دل مال حلال
از حرام و دزدی و غارت چو سلطان گشته ایم
انقلاب ما همین در خود شکستن بود و بس
از شکست آرزوها همچو شیطان گشته ایم
مهدی ما را نباشد آرزوی سیم و زر !
همچو قارون ما اسیر سیم سوزان گشته ایم

(نظر بدهید.)

نویسنده: سيروس نقی زاده] [موضوع: ادبيات] [لینک ثابت]

11:48 PM - سه شنبه، 18 تیر هزار و سیصد و هشتاد و هفت

بوی نان

یک سینهء خراب و کمی شعر ناب
یک کوزهء شراب و کمی شعر ناب
در سینهء زمین که پر از ظلم آدمی ست
کاش ، لبخند بود و آب و کمی شعر ناب
ایین مردمان همه جا دل شکستن است !
کو آن دل مجاب و کمی شعر ناب؟!
با این ربا و رشوه و دزدی و حرام !
من ماندم و جواب و کمی شعر ناب
آنجا که غصه ها همه بوی نان دهد
گریم برای حجاب و کمی شعر ناب
در « گفتگوی تمدن » راه چاره نیست
چون رشتهء حباب و کمی شعر ناب
شب را دگر نمانده امید گشایشی !
آزادی ام سراب و کمی شعر ناب
فریاد مردمان همه در گلو شکست
من چون بگویم از کتاب وکمی شعر ناب؟

(نظر بدهید.)

نویسنده: سيروس نقی زاده] [موضوع: ادبيات] [لینک ثابت]

11:47 PM - سه شنبه، 18 تیر هزار و سیصد و هشتاد و هفت

در نزدیکی مرگ – عزیز نسین

به خواب، نه

به رویا هایم می روم

آن جا

هر چقدر که دلم بخواهد

زندگی خواهم کرد

وقتی بیدار بودم

هرگز زندگی نکرده بودم.

رویاهایی قشنگ و تازه.

فریب خوردن

با دوست داشتن

و دوست داشته شدن

این همه سال

نتوانسته بودم به عشق تکیه کنم.

به سمت مرگ، نه

به سمت ابدیت می روم!

آن جا هر چه قدر که دلم بخواهد

استراحت خواهم کرد

وقتی زنده بودم

هرگز استراحت نکردم.

باز قلمم در دستم خواهد بود

و کاغذ ها در برابرم

در خواب آخر، سرم خم خواهد شد

سری که

آن را زندگی خم نکردم.

(نظر بدهید.)

نویسنده: سيروس نقی زاده] [موضوع: ادبيات] [لینک ثابت]

11:45 PM - سه شنبه، 18 تیر هزار و سیصد و هشتاد و هفت

نسیم آشنایی

شب تار جدایی هوای گریه دارم

به کجا امشب ای دل ازین غم سر گذارم

به گلستان وزیده نسیم آشنایی

دلم از غم گرفته بهار من کجایی؟

شب و روز آتش غم کشد از دل زبانه

من و آه سحرگاه، من و اشک شبانه

چه شد آرام جانم نمی گیرد سراغم؟

که ز برق نگاهش براروزد چراغم

دگر این ناله ها را کسی باور نادارد

چه شد ای دل دعایت اثر دیگر ندارد

شب تار جدایی هوای گریه دارم ....

(نظر بدهید.)

نویسنده: سيروس نقی زاده] [موضوع: ادبيات] [لینک ثابت]

11:44 PM - سه شنبه، 18 تیر هزار و سیصد و هشتاد و هفت

وقتي نيستي

وقتی نیستی خونمون با من غریبی می کنه
دل اگه میگه صبورم خود فریبی می کنه
صدای قناری محزون و غم آلود میشه
واسه من هر چی که هست و نیست نابود میشه

وقتی نیستی گل هستی خشک و بی رنگ میشه
نمی دونی چقدر دلم برات تنگ میشه

وقتی نیستی گلهای باغچه نگاهم می کنن
با زبون بسته محکوم به گناهم می کنن
گلها میگن که با داشتن یه دنیا خاطره
چرا دیوونگی کردی و گذاشتی که بره!

وقتی نیستی گل هستی خشک و بی رنگ میشه
نمی دونی چقدر دلم برات تنگ میشه

وقتی نیستی همه ی پنجره ها بسته میشن
با سکوت تو خونه قناری ها خسته میشن
روز واسم هفته میشه هفته برام ماه میشه
نفسهام به یاد تو یکی یکی آه میشه

وقتی نیستی گلهای باغچه نگاهم می کنن
با زبون بسته محکوم به گناهم می کنن
گلها میگن که با داشتن یه دنیا خاطره
چرا دیوونگی کردی و گذاشتی که بره!

وقتی نیستی گل هستی خشک و بی رنگ میشه
نمی دونی چقدر دلم برات تنگ میشه

(نظر بدهید.)

نویسنده: سيروس نقی زاده] [موضوع: ادبيات] [لینک ثابت]

11:43 PM - سه شنبه، 18 تیر هزار و سیصد و هشتاد و هفت

. اين قالب توسط ساسان نوبخت طراحي و كدنويسي شده است و هرگونه كپي برداري از آن منوط به كسب اجازه مي باشد